පිතු සෙනෙහේ පිදු පියෙකු නොමැති ලොව
දූ දරුවන් හිනැහී ඇතිදෝ
උන්ගේ හිත රැඳි තනිය මකන්නටමවුනට් කවදා හැකි වේදෝ
හිරු මඩලක් සේ කිරන බෙදා දී
නුග සෙවනක් සේ සිසිල සදා දී
ජීවිතයෙ බර උරින් දරා
පියවරුමයි ලොව මහ් සයුරක් වී
පොලව නිවා ලංනේ
මෙත් මුදිතා ගුන සිතෙහි දරා
පෙරුම් පුරා ඉඳ සසර පුරා
අමමාවරු මතු බුදුවන්නේ
පියවරුමයි ලොව බුදුවන මවුනට
ඒ විවරන දෙන්නේ
ගායනය : දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී පීරිස්
පද : කුමාරදාස සපුතන්ත්‍රී
සංගීතයි : රෝහන වීරසිංහ
0 අදහස්:
Post a Comment