හීන ගේන හැම රෑකම
ලඟ හිටියා නම්
නෑර කැටුව ආවා නම්
සසර පුරා මං
ආලවන්තකම කියන්නේ
බෝසත්කම නම්
දුක් විඳින්න දන් දුන්නේ
කොහොමද එහෙනම්
ඈත දුරක හිටියත් නුබ
ලඟ උන් බව දැනී
පේන පේන හැම තැනකම්
රන් රූ පෙම් පෙනී
දීප දේසේ යන යන තැන
මම සෙව්වා සකී
ජීවිතේම නුබ අරගෙන
යන්න ගියා වැනී
වාවගන්න බැරි කරුනක්
ඇස සිරකර වසා
පාරගන්න බැරි සිත නුබ
අරගෙන දුර ගියා
පාත්වෙන්න බැරිවත් හිස
පෙර හිස මත තියා
සෙනේවන්ත කම අරගෙන
එනවා සොය සොයා
ගායනය : අමරසිරි පීරිස් , නිරෝශා විරාජිනී
Showing posts with label අමරසිරි පීරිස්. Show all posts
Showing posts with label අමරසිරි පීරිස්. Show all posts
Wednesday, August 6, 2014
Saturday, March 23, 2013
සඳගල තැන්නේ පාමුල සීතල වතුරේ
තනිවී දෙවිඳුන් නැති දෙවොලේ..
කව්රු යදින්නද කව්රු පතන්නද
හිරු සඳුවත් නැති මිහිමඬලේ
සඳගල තැන්නේ පාමුල සීතල වතුරේ
තුරු සෙවනැලි පාවේ නිල් දිය රැළි අතරේ
දං පදුරේ මංකඩ ලඟ ගොම්මන් අඳුරේ
දිය බුං හඬ නෑ දැන් එය සිහිනෙකි මිහිරේ
හඬා දොඩා කීවත් දුක කව්රුද ඇසුවේ
ප්රාර්ථනා ගඟ උතුරා කඳුලැලි ගැලුවේ
මන්දාරම් අහස වැසූ මිහිඳුම් සළුවේ
කිම්ද සොඳුරු ජීවන මග හිරිකඩ හෙළුවේ
සඳගල තැන්නේ පාමුල සීතල වතුරේ
තුරු සෙවනැලි පාවේ නිල් දිය රැළි අතරේ...
ගායනය අමරසිරි පීරිස්
Labels:
අමරසිරි පීරිස්,
සිංහල ගී පද
Subscribe to:
Posts (Atom)





