උදුල සඳ මඬළ දු‍ටු නෙත
රැව‍ටුනා තමයි
කිමද මේ තරම් ඒ ගැන
හිනැහෙන්නට කාරණා
මුහුන රතු වෙලා දෙනෙතින්
කඳුළු පනින තුරු එළියට
ඔහොම හිනා වෙනකොට නුඹ
ලස්සනයි උමා...
නුඹෙ වත මඬළ සඟවා
මුවාවෙන ලෙසින් අතුරන
සීත පිණි නිසා තිලකය
පාළු වෙයි උමා
සීත මීදුමේ තිරපට
වළලු ලූ අතින් ඉවතට
ඈත් කර හොරෙන් හිමිහිට
බලාපන් උමා...
තුමුල නමුණුකුල ගිරිහිස//
කන්ද උඩ රනින් දිදුලන
කන්ද කදිර දේවාලය
අපට පිහිට වෙයි කියලා
හිතනවද උමා
අප වටා නැගෙන උවදුරු
ඈත් වී නොබෝ කලකින්
පිච්ච මල් සුවඳ විතරක්
ඉතිරිවේද උමා...
තුමුල නමුණුකුල ගිරිහිස//
ගායනය : සමන් ජයන්ත ජිනදාස
පද : සුදත් ගාමිනී බන්ඩාර
සංගීතය : ආනන්ද පෙරේරා
